Amerykańska badaczka Brené Brown w swojej ostatniej książce* pisze m. in. o ludzkiej skłonności do porównywania się. Zauważa, że jest ono dla nas czymś naturalnym, a to, jak „wychodzimy” w porównaniu z innymi ma dla konsekwencje. Wpływa na nasze poczucie dobrostanu, na to, jak o sobie myślimy oraz jakie mamy aspiracje. Co ważne – do nas należy zadanie pracy z wynikiem porównania. Od nas samych zależy, czy doda nam on skrzydeł, czy przeciwnie – osłabi. 

Pewnie domyślasz się, dlaczego podsuwam Ci tę inspirację we wstępie do artykułu o talencie Rywalizacja (Competition). Pewnie intuicja podpowiada Ci skojarzenia np. współzawodnictwo, pobicie czyjegoś rekordu czy wyprzedzenie konkurencji. Niezależnie od kontekstu – wygrana oznacza osiągnięcie lepszego wyniku, a więc opiera się na porównaniu. 

Gallupowy talent Rywalizacji (Competition) mieści się w domenie wpływu. Osoby silnie nim obdarzone przyglądają się osiągnięciom innych ludzi i porównują z własnymi. Taka orientacja w wynikach budzi w nich motywację, aby osiągać więcej, niż inni.

Ludzie Ci nie rywalizują dla treningu lub zabawy. Z determinacją działają w różnych dziedzinach np. walczą z biznesową konkurencją, ścigają się w amatorskich ligach lub startują w profesjonalnych zawodach. Szczególnie ekscytująca może być dla nich rywalizacja i wygrywanie z „najlepszymi”. 

Ambitnie 

Ludzie silnie utalentowani Rywalizacją mówię często, że gdy wiedzą, że pewien wynik jest możliwy, robią co w ich mocy, aby go osiągnąć. Ścigają się z innymi i ścigają się ze sobą w drodze na podium w różnych dziedzinach życia.

„Zwycięzca nigdy nie jest zmęczony wygrywaniem i nigdy nie chce przegrać.” José Mourinho

 

Z pomocą tego talentu angażują się w konkretne wyścigi i kontrolę wyników. Potrzebują namacalnych potwierdzeń – miar i punktów odniesienia, aby „potwierdzić” swoje zwycięstwo, najwyższą rangę, czy wyjątkowy stan posiadania. 

Dbałość o dojrzewanie talentu sprawia, że ludzie Ci podejmują wysiłek działania w obszarze swojej kontroli – trenują, praktykują z najlepszymi i czerpią energię z emocji zwycięstwa. Gdy jednak nie rozwiajają świadomie swojego talentu, mogą ulegać negatywnym emocjom towarzyszącym przegranej.

W momentach zawahania utalentowani(e) mogą unikać wyzwań obarczonych ryzykiem przegranej. Podejście to może się nasilać, zwłaszcza wtedy, gdy mają do dyspozycji przestrzeń, z dużą szansą na wygraną, w której mogą się realizować. Im bardziej świadomie pracują nad swoim talentem, tym bardziej przystępując do wyzwania jasno określają cel. Chcą, aby ich energia służyła dążeniu do wygranej, a nie „spalała się” w obliczu niekonkretnych miar sukcesu.

Razem w rywalizacji 

Rywalizacja to talent wpływu. Nic więc dziwnego, że osoby silnie nim obdarzone często można spotkać w zwycięskich gronach. Gdy uważnie przysłuchać się ich rozmowom, można wyłowić z nich słowa kojarzone z wygrywaniem, zwycięskimi markami i liczne odwołania do świata sportu. 

Nawet jeśli nie uprawiają sportu zawodowo, w amatorskich aktywnościach mogą budować swoje techniczne umiejętności i odporność psychiczną. Z przegranej  podczas ćwiczeń mogą np. uczyć się radzić sobie z porażką, wyciągać wnioski, nie „odcinać się w żalu” od otoczenia i szczerze gratulować przeciwnikowi.

„Nie ma nic złego w świętowaniu sukcesu, ale ważniejsze jest wyciągnięcie nauki z porażki.” Bill Gates         

                                                                          

Silny talent Rywalizacji dba o coś więcej,  niż wygrywanie. Liczy się to, aby zwycięstwo było obiektywne i odnoszone w ambitnych wyzwaniach. W chwilach, gdy osoba utalentowana nie uczestniczy w rywalizacji, może realizować „ducha zwyciężania” np. motywując innych, kibicując im lub uczestnicząc w świętowaniu ich zwycięstw. 

Menedżer(ka) napędzany(a) rywalizacją

Rekrutacja, wdrożenie i podział ról w zespołach napędzanych Rywalizacją są z reguły dalekie od przypadku. Konkretne talenty, umiejętności i doświadczenie, wysoka odporność psychiczna mogą decydować o skuteczności zespołów. Częścią ich kultury mogą być np. obecność grywalizacji, regularna analiza sukcesów i porażek czy wysokie oczekiwania.

Menedżer(ka) silnie obdarzony(a) talentem Rywalizacji często przynosi do zespołu wyjątkową energię i aspiracje. Ustalając cele, wyrażając swoje oczekiwania i dbając o bieżący pomiar wyników buduje kulturę ambicji i zaangażowania w przekraczanie zakładanych celów. Także podczas udzielania informacji zwrotnej może on(a) koncentrować się na elementach wpływających na prawdopodobieństwo zwycięstwa.

Jeśli pełnisz rolę menedżerską pewnie wiesz, że samoświadomość jest kluczowym elementem determinującym Twoją skuteczność i życiową równowagę. Praca z własnymi talentami to jedna z dróg do tego celu. Dojrzałość menedżerska u osób silnie utalentowanych Rywalizacją może przejawiać się na wiele różnych sposobów. Można ją dostrzec np. w sposobie wyznaczania celów tak, aby motywowały, a nie prowadziły do wypalenia, wymagającej współpracy, a nie rywalizacji oraz konstruktywnym sposobie podejścia do trudności i porażek. Osobisty przykład menedżera(ki) co do wytrwałości i czerpania lekcji z porażek może być szczególnie inspirujący dla zespołu – budować wzajemne zaufanie i uczyć „zarządzania porażkami”.

Rywalizacja w dzisiejszym świecie

Piszę ten artykuł w czasie, gdy na całym świecie trwają przygotowania do zimowej olimpiady, a Iga Świątek podsumowuje na Twitterze swój udział w Australian Open. 

„To był jeden z najbardziej intensywnych turniejów, jakie dotąd zagrałam. I na pewno będę dzięki niemu silniejsza w przyszłości.” Iga Świątek 

Pytam osoby o wysokim talencie Rywalizacji o ich motywację w czasach pochwały porównywania się samym(ą) sobą. W odpowiedzi słyszę, że ten talent, pomaga im się rozwijać i zyskiwać świadomość, czego „możliwego” jeszcze nie dokonały. Odnoszą się dzięki niemu do własnych rekordów i rozglądają w poszukiwaniu ambitnych wyników. Wszystkie te osoby zgadzają się co do jednego – gdy wiedzą, że dany wynik jest możliwy, zrobią co w ich mocy, aby go przewyższyć. 

Rozpoznajesz w sobie talent Rywalizacji? Oto propozycje rozwojowe:

• Zastanów się nad swoją definicją sukcesu? Jak praktycznie realizujesz ją w życiu osobistym i zawodowym? Do jakich działań zaprasza Cię Twoja refleksja? 

• W jaki sposób ten talent wpływa na Twoje relacje osobiste i zawodowe? Jeśli pracujesz w roli menedżerskiej – w jaki sposób inspirujesz zespół do współpracy? Co jeszcze możesz zrobić w obszarze relacyjnym?

• Pomyśl, co dają Ci porażki. W jaki sposób uczysz się na błędach? Co jeszcze możesz zrobić, aby wzmocnić ten obszar?

• Wykonaj mapę swoich wartości. Do realizacji jakich celów Cię ona zaprasza? W jaki sposób wpisuje się w nią talent Rywalizacji?

Zaciekawił Cię talent Rywalizacji? Masz pytania na temat odporności psychicznej? Zadzwoń lub napisz do mnie. Chętnie odpowiem!

* Książka, o której wspominam to „Atlas of the heart”. Oby szybko została przetłumaczona na język polski i trafiła do szerokiego grona czytelników(czek) w naszym kraju! To wyjątkowy przewodnik po naszych emocjach i stanach emocjonalnych. Serdecznie Ci go polecam.