Angela Duckworth w swojej książce „Upór. Potęga wytrwałości i pasji” pisze o dwóch rodzajach nadziei. Pierwszy z nich to rodzaj wyrazu tęsknoty za lepszym dniem. To pewna „prośba” wysłana do wszechświata i pozostawienie mu decyzyjności co do jej spełnienia. Drugi – nadzieja towarzysząca uporowi. Nie liczy ona na łut szczęścia, ale daje siłę, aby podejmować kolejne próby i podnosić się po porażce. Nazywam ten rodzaj – aktywną nadzieją.
Mam niezwykłą przyjemność pracy z ludźmi wokół ich talentów. Obserwując osoby w działaniu lub słuchając opowieści o tym, jak z nich korzystają, dochodzę do wniosku, że nadzieja jest właściwa dla… wszystkich 34 motywów. Wydaje się też być ona niezwykle ważna w napędzaniu do działania. Już samo budowanie mocnych stron i przekonanie, że będą one wsparciem w realizacji obranych celów jest swoistym wyrazem „aktywnej nadziei”. Co ciekawe, każda talentowa domena może wnosić wyjątkowy wkład w jej budowanie i praktykowanie. Siła talentów wykonawczych ułatwia stawianie celów i wytrwałość w działaniu na rzecz ich osiągnięcia. Talenty wpływu dodają przekonania o własnej mocy i zdolności oddziaływania na innych ludzi. Mocny wkład talentów domeny budowania relacji daje siłę, mądrość i wsparcie grupy. A dar myślenia strategicznego wspiera ludzi w zbieraniu potrzebnych zasobów i tworzeniu ścieżek dojścia do celu.
Tego się nie spodziewałam…
„Doznałam szoku, kiedy okazało się, że nadzieja to nie uczucie, ale sposób myślenia, określony proces kognitywny. Emocje pełnią rolę wspierającą (…).(…) na nadzieję składają się cele, wytrwałość, wiara w siebie.”
Brené Brown „Dary niedoskonałości. Jak przestać się przejmować tym, kim powinniśmy być, i zaakceptować to, kim jesteśmy” Media Rodzina 2012
Brené Brown – amerykańska profesorka, badaczka i autorka prac m.in. z zakresu odważnego przywództwa pisze te słowa zainspirowana pracą psychologa pozytywnego badającego obszar nadziei – C.R. Snydera. Badania naukowe ujawniając związek nadziei z naszym dobrostanem (np. poprzez pozytywne emocje i osiągnięcia) jednocześnie dają wykonawcze wskazówki. Pokazują cel, wytrwałość i wiarę w siebie jako elementy wymagające budowy i rozwoju. Okazuje się, że praktykujemy nadzieję, gdy próbujemy świadomie i z wystarczającą wiarą w siebie patrzeć na nadpływające fale wyzwań, znajdować siłę, aby kolejny raz stanąć na desce wiedzy, doświadczenia, pragnień i popłynąć do celu.
Jeśli upadłeś siedem razy…
Przysłowie chińskie mówi: „Jeśli upadłeś siedem razy, podnieś się osiem”. I pewnie warto przyjąć tę mądrość i zachętę, bo na przeszkody w drodze do celu zawsze możemy liczyć… Czerpiąc ze swoich talentów przy formułowaniu celów, odkrywaniu źródeł wiary w siebie i wytrwałości, mamy dostęp do bogatego i odnawialnego źródła. Łącząc się z innymi ludźmi możemy jeszcze powiększać ten zasób o dodatkową perspektywę i wsparcie.
Co buduje Twoją nadzieję? Jaki masz sposób na rozwijanie i praktykowanie nadziei?
